नवी सुरवात

नवी सुरवात अनेकदा झाली. म्हणता म्हणता तास, दिवस, महिने अन वर्षे संपतात. अनुभव सांगतो, वेळ म्हणजे अमूल्य!. त्यापेक्षा मौल्यवान काहीच नाही. आता हे कळायला बराच काळ लोटला. ती गोष्ट वेगळी. हाहा! असो! आता ठरवलेली कामे करायची. त्यातीलच एक भाग म्हणजे नोंदी.

बघायला गेलं तर फारसे मोठे वाटत नाही. परंतु, एका कालखंडानंतर हा मनाचा आरसा होतो. त्या काळाची परिस्थितीचा आरसा! सध्या सगळ्याच पटलांवर निराशेने ग्रासले आहे. आर्थिक संकट ओढवले आहे. परंतु, नेहमीप्रमाणे यातूनही मार्ग निघेल अशी आशा आहे. संकट कायमच येत असतात. संकटे, कधी आल्यावर कळतात. तर कधी त्याची आधीच जाणीव होते. मी काही लेखक नाही. त्यामुळे माझ्या नोंदीतून आपल्याला फारसे ज्ञान मिळणार नाही. परंतु, एक सामान्य मराठी भाषिकांच्या मनाची जाणीव नक्कीच होईल.

खरं तर हा काळ चित्रफितीचा, युट्युबकरांचा! जुन्या काळातील नोंदीकरांचा आता काय निभाव लागणार? तरीही यत्न करतोय! शक्य झाल्यास श्राव्यकर, युट्युबकर होण्याचाही प्रयत्न करेल. गेला काही काळ ट्विटरकर झालेलो! तिथलं जग वेगळच! जगाच्या राजकारणावर व्यक्त होता होता तिथेही राजकारण चालत! आता ते सगळीकडेच चालणार! त्यामुळे नवीन असे काही नाही! पण त्यापेक्षा नोंदीत अधिक स्वातंत्र्य! टीकाकार कमी असतील म्हणून नाही. परंतु मनसोक्त व्यक्त होता येत.

विषयच बंधन नाही. शब्दांची मर्यादा नाही! सुरवातीला अस सुचायचे! नंतर फारशी सुचण्यासाठी अन व्यक्त होण्यासाठी वेळेची मर्यादा यायची. आता पुन्हा कदाचित तो काळ आला आहे. सुचतंय पण अन वेळही द्यावासा वाटतोय! पाहुयात किती काळ हे चालतंय! म्हणून पुन्हा नोंदीच्या रूपाने व्यक्त होण्याचे ठरवलं आहे!

आता पुन्हा सुरवात करतांना, उत्साह आहे. पण उत्साहाच्या पुरात काय बोलायचं हे मात्र सुचेनासे झाले आहे. त्यामुळे आधी मन मोकळं करावं असं ठरवलेल. अनेक विषय आहेत. अनेक विषयांवर अनेक मते आहेत! बऱ्याच गोष्टी सांगायच्या, बोलायच्या आहेत. जगाच्या पटलावर अन स्वतःच्या कौटुंबिक पातळ्यांवर अनेक गोष्टी घडत आहेत. त्यामुळेच की काय, व्यक्त होण्याचा उत्साह निर्माण झाला.

नवी सुरवात करण्याचा अन यावेळी सातत्य ठेवण्याचा प्रयत्न नक्कीच होईल! पाहुयात, किती यश मिळतंय ते! मराठी दिनांक थांबलेलं आहे! मराठी दिनांक म्हणजे दैनंदिन दिवस. मराठी महिना, दिवस कोणता ते. तेही पुन्हा सुरु करण्याचा विचार आहे. बाकी बोलूया!!