कॅटेगरी: नोंद

काल रात्री आमच्या येथील विजेचा ट्रास्न्फार्मार जळाल्याने आज रात्रीपासून आज सकाळ पर्यंत वीज नव्हती. आता सकाळी मी झोपलो असल्याने काही मला जाणवले नाही. रात्री मी ट्रास्न्फार्मार जळल्याचा आवाज एकाला होता. आज अनंतचतुर्दशी असल्याने कंपनीला सुट्टी होती. त्यामुळे मी सकाळी उशिरापर्यंत झोपलो होतो. पण १०- १०:३० च्या आसपास मला मोठ्याने लावलेल्या गाण्याच्या आवाजाने जाग आली. उठून पाहतो तर आमच्या इमारतीच्या बाजूला असलेल्या मंडळाची निघण्याची तयारी बहुतेक चालू होती. आवाज एवढा मोठा की, शेजारच्याच्या कानात ओरडून सांगितले तरी एकू जाणार नाही एवढा. बर आज शेवटचा दिवस ना, म्हणून मी म्हटलं की एखादा दिवस वाजवलं तर काय बिघडतंय. म्हणून मी घरात येऊन पुन्हा झोपलो. (more…)

मध्यंतरी ती च्या लहान बहिणीने मला तिच्यासाठी अर्धवेळ(पार्टटाइम) नोकरी शोधायला सांगितली. खर तर मी आजकाल माझ्या स्वत:साठी नोकरी शोधात नाही. तर इतरांसाठी काय शोधणार? आणि मुख्य म्हणजे मला हे मनस्वी पटत देखील नाही. पण म्हटलं तीची बहिण आहे. तर चला बघुयात. याआधी मी कधीच कोणासाठी माझ्या बॉसशी बोललो नाही. काल कशीबशी हिम्मत करून त्याला विचारले कि, तुमच्या पाहण्यात कोणती अकौंटची पोझिशन आहे का? असेल तर मला नक्की कळवा. माझी एक मैत्रीण आहे तिला हवी आहे. आता आमची कंपनी हि आयटी कंपनी त्यामुळे तिला हवी तशी पार्टटाइम आमच्या कंपनीत मिळणे अवघड. (more…)

परवा मी आमच्या गणेश मंदिरातील दर वर्षी होणारा भंडारासाठी गावी गेलो. माझ गाव वांबोरी. वांबोरी नगर पासून पुढे २५ किलोमीटर. शनिवारी सकाळी अकराच्या सुमारास शिवाजीनगर हुन नगर बस पकडली. त्याच बस मध्ये माझा एक जुना मित्र भेटला. त्याच्या म्हणण्यावरून मी रांजणगावचे तिकीट काढले. तो म्हणाला कि रांजणगावपासून आपण दुचाकीवरून जावू. खर तर मला निघायला खूप उशीर झाला होता. म्हटलं कि दुचाकीवरून लवकर पोहचू. म्हणून मी त्याला हो म्हटलं. पण नशिबात काही लवकर पोहचण नव्हत. त्याचा मित्र भेटला. मग त्याच्या पुढे आम्ही निघून नगरला पोहचेपर्यंत दोन वाजून गेले. (more…)

आज कंपनीतून निघायला उशीर झाला. माझ्या मित्राने मला बोपोडी पर्यंत त्याच्या दुचाकीवर सोडले. बोपोडीच्या बस स्थानकावरून (स्थानक वगैरे काही नाही. पण जिथे बस थांबतात त्यालाच इथे स्थानक म्हणतात) निगडीची बस पकडली. बसायला जागा नव्हतीच. मग मी पार पुढे, बस चालकाच्या मागे असणाऱ्या जाळीला धरून उभा राहिलो. नेहमी प्रमाणे वाहक म्हणजे कंडक्टर काही लवकर तिकीट मागायला आला नाही. ड्रायव्हर पण काही विचारू नका. धूम ३ चा वगैरे कोणी विचार करत असेल तर त्याचा विचार नक्की व्हावा. काय घाई म्हणावी त्याची, वा अगदी समोरील गाड्या एका मागून एक मागे जात होत्या. अस वाटत होत कि संगणकावर कुठला तरी रेसिंग चा खेळ खेळत आहोत. दापोडी, फुगेवाडी कधी गेल कळलंच नाही. वल्लभनगरच्या थोडे पुढे असताना, एका स्कूटीवर दोन स्त्रिया चालल्या होत्या. आमची बस मागून आली. बस आणि ती स्कुटी यातलं अंतर फारच कमी होत. त्यात एका ठिकाणी त्या स्त्रीने ब्रेक मारला. झाल ह्या ड्रायव्हारने कशी बशी वेगात असलेली बस सावरली. पण शांत बसेल तो ड्रायव्हार कसला. त्याने बस तिच्या पुढे नेवून तिला शिव्यांची लाखोली वाहिली. (more…)

आज दुपारी रायपूरमध्ये मराठी मुलांना मारहाणीची बातमी वाचली. वाचून डोकच फिरलं. थोडा वेळ काय करू आणि काय नको अस झाल होत. माझ्या काही मित्रांना ती बातमी दाखवली. त्याचं पण डोक सरकल असाव. त्यावर ते मला म्हणाले की ‘आता कुठे आहे राज ठाकरे?’. त्यांना म्हणालो की ‘राज ठाकरेंनी काय ठेका घेतला आहे का मराठी माणसाचा?’ काही झाल की ‘कुठे आहे राज ठाकरे?’. मग त्यांना म्हणालो की ‘आता का काही बोलत नाहीत?, ठाण्यात परप्रांतीयांना ठोकलं तर, राज गुंड. आणि ते परप्रांतीय कसे पापभिरू ह्याचे प्रवचन ऐकवलं होत. आता ते चुकीचे होते तर आता हे चुकीच नाही का?’ मग कुठे काही म्हणतात. (more…)

आज दुपारी परत त्या लोनवाल्याचा फोन. म्हणाला कि पैसे मी माझ्या हेडकडे दिले आहेत. तुम्ही आज येवून घेवून जा. मला एकूण आश्चर्यच झाले. काल परवा पर्यंत, ह्या महिन्यात नाही पुढच्या महिन्यात देतो म्हणणारा आज अगदी पैसे घेवून जा म्हणतोय. मी त्याला ठीक आहे अस म्हणालो. नंतर संध्याकाळी त्याच्या हेडला फोन केला तर तो मला म्हणाला कि तुमचे पैसे माझ्याकडे त्याने दिलेले आहेत. तुम्ही कधीही येवून घेवून जावू शकता. वाटल तर मी तुमच्या घरी येवून पैसे देतो. पण तुम्ही मला एक वायदा करा कि कस्टमर केअर कडून जर फोन आला तर त्यांना सांगा कि ‘मला त्याचवेळी पैसे त्या लोनवाल्याने घरी येवून दिले होते. पण त्यावेळी मी घरी नसल्याने त्याने ते पैसे माझ्या घरच्यांकडे दिले. मला हे माहित नव्हते. घरी फोन करून विचारल्यावर मला समजले’. नाही तर त्याची नोकरी जाईल. मी तसा मुख्यालयात मेल केला आहे. कि तुम्हाला माहित नसल्याने अस घडल. हे सगळ ऐकून काय बोलाव हेच कळल नाही. (more…)

माझ्या राशीला हे का लागले आहेत ते काही कळत नाही. आज सकाळी मी माझ्या वरिष्ठाला (सिनिअर) ला एका कामासाठी एक साधा फोन्ट मागितला. तर साहेबांनी तो दिला नाही. मला काही त्याचे फारसे वाटले नाही. पण शंका आली. मागच्या शनिवारी मी ज्या फायनान्स कंपनी मार्फत लोन घेतले होते. त्या कंपनीच्या कस्टमर केअर ला फोन लावला होता. कारण असे कि, ज्यावेळी मी ते लोन घेतले त्याच्या पहिल्या हप्त्याच्या वेळी इसीयस झालेले नव्हते. म्हणून मी ज्याचाकडून लोन घेतले त्याला हप्त्याची रोख रक्कम दिली आणि हप्ता भरण्यास सांगितले. नंतर इसीयस झाल्यावर पुन्हा पैसे गेले. हि बाब त्या लोनवाल्याला सांगितल्यावर तो मला रिफंड करावे लागेल. आणि त्याला एक महिना लागेल असे म्हटला होता. (more…)

दरवर्षी गणेश उत्सवात वर्तमानपत्रात रकानेच्या रकाने या विषयावरून भर भरून लेख येतात. कोण कुठली पर्यावरणवादी नावाची जमात जणू काही गणपती येतो म्हणजे सगळ विश्वात जणू हाहाकार माजतो अस काहीस मत मांडतात. न्यूजच्यानल वाले कोणाला तरी पकडून आणतात. आणि तो मग जणू काही तरी वाईट घडत आहे, अस काहीस भासवतो. आजही तेच चालू होते रटाळ. काय कराव हे जणू त्यांनाच माहित आणि आम्ही जणू आत्ताच जन्माला आलो आहोत. हि गोष्ट त्या वेळची आहे ज्यावेळी मी नवीनच संगणकाचा कोर्ससाठी नगरला जात होतो. माझे काही मित्र वर्तमानपत्रात मोठ्या हुद्द्यावर असल्याने त्यांच्या आग्रहास्तव मी ‘पत्रकारिता’ नावाच्या एका सहा महिन्याच्या कोर्स ला सहभागी झालो. (more…)

ज सकाळी सकाळी समोरच्या इमारतीतील छोटी छोटी मुले गणपतीची वर्गणी मागायला आली होती. नंतर संध्याकाळी आमच्या इमारतीच्या बाजूला असलेल्या मंडळाची मुले वर्गणी मागायला आली. दोघांनाही वर्गणी दिली. वर्गणी आणि माझे फार जुने नाते आहे. मराठी शाळेत शिकत असताना नेहमी वर्षातून एकदा सैनिकी फंड साठी एक रुपयाचे ते स्टीकर घ्यायचो. आणि इतरांप्रमाणे ते मी माझ्या कंपास पेटीला लावायचो. माध्यमिक शाळेत असताना वर्गात देखील आम्ही गणपती बसवायचो. त्यावेळी देखील आम्ही वर्गणी गोळा करायचो. (more…)